Dag 28: San Francisco

Vannacht redelijk geslapen, niet super, maar het kan ermee door. Om 6 uur werd ik wakker gemaakt door de wekker, want vandaag ga ik naar Alcatraz! Ik ben echt benieuwd. Rond 7 uur ga ik al op pad, want de pier is toch nog een eindje weg en ik moet wel op tijd zijn.

Omdat ik niet zoveel zin heb om te lopen (ik weet ook niet of mijn buik vandaag meewerkt), pak ik de kabeltram. In tegenstelling tot gistermiddag is er nu vrijwel niemand en kan ik meteen instappen. De bestuurder is echt gek, hij speelt met het belletje, rapt wat tussendoor en gaat midden op kruispunten stilstaan. In ieder geval wel een leuke ervaring zo op de vroege ochtend. Ik ben bij Lombard Street uitgestapt, de steilste, kronkelige weg van San Francisco (de wereld?). Eigen een heel schattige weg, met mooie bloemenperkjes. Maar ik moet er niet aan denken om aan die straat te wonen.

Om 8:20 ben ik bij Pier 33, ruim op tijd, want mijn boot vertrekt pas om 9:10. Het ophalen van mijn ticket is echt een farce hoor. Ze vraagt enkel naar mijn vertrektijd, ze kijkt niet eens naar mijn bevestigingsmail en hoeft ook geen id te zien. Nou ja, het zal wel. Zonder enige moeite krijg ik een handgeschreven ticket met daarop ‘1x 9.10’ mee. Ik moet nog even wachten tot ik ga boarden en ben benieuwd of ik Kristof aka RadarLove nog ga spotten. Misschien is hij er ook al. Maar om me heen hoor ik meerdere Vlamingen, en ik ga niet zo maar mensen aanspreken. Anyway, als we uiteindelijk gaan boarden zie ik dat iedereen om me heen een geprint ticket heeft met daarop braaf datum en tijd. Waarom heb ik dat niet? Waarom heb ik zo’n lelijk handgeschreven ding en is deze wel goed genoeg? Ja dus, dat boarden stelde dus ook echt helemaal niets voor.

Om 9:30 word ik opgesloten op Alcatraz… God, wat is het hier koud zeg! Ik ben blij dat ik mijn winddichte, splinternieuwe jack aanheb! Eerst even een broodje gegeten en daarna de film bekeken. Die film was wel interessant, daardoor weet ik nu toch weer een stuk meer van de geschiedenis van Alcatraz. Soms is een tour oid niet zo verkeerd. Na de film ben ik naar het Cellhouse gelopen voor de audiotour, in het Nederlands! Maar god, wat heb ik me zitten ergeren. Het was zo ontzettend druk! En door die audiotour gaat iedereen op hetzelfde punt stilstaan. Zo irritant! Maar de audiotour was wel de moeite waard. Het Nederlands was perfect (ik had me voorbereid op steenkolen-Nederlands) en door de tour leer je toch meer dan gewoon domweg door het cellenhuis lopen. Na de tour heb ik nog even van het uitzicht en de tuinen genoten. Daarna, rond 12:30 was mijn Escape van Alcatraz. En dat ging mak-ke-lijk, niet te geloven! J

Inmiddels heb ik aardig honger gekregen en mijn buik houdt zich goed, dus ik waag het op een lunch bij het HRC. Daar moet ik nog even wachten totdat er een tafeltje vrij komt, dus ik ga nog maar even kijken in de Rock Shop. Ik twijfel echt of ik een shirtje ga kopen. De leukste is er dus niet in mijn maat, en die anderen vind ik zozo, en het is toch weer $30,-. Maar nu heeft de verkoper me verleidt om een S te passen en hij past op zich wel. Liever zou ik een M of L passen, maar die S past op zich wel… Nou ja, eerst maar lunchen.

Als lunch heb ik een honing-mosterd kipfilet sandwich/burger met frietjes op. De honing-mosterd vond ik ver te zoeken, maar hij was wel lekker. De frieten waren ook wel ok. Beter dan bij de Mac, maar nog steeds zo bremzout! Dat ben ik niet gewend hoor. Tegen de tijd dat ik wilde afrekenen bleek dat mijn buik toch nog niet helemaal goed is L. Nou ja, dan nog maar even op de pier rondhangen, hier zijn wc’s genoeg J.

De pier was toch gezelliger dan ik had verwacht. Als je wat verder doorloopt kom je aardig wat schattige winkeltjes tegen. Onwijs gericht op toeristen natuurlijk, maar dat vind ik wel leuk! En eigenlijk moet ik nog souvenirs kopen, maar wat? Jeej, dat is toch wel heel moeilijk hoor. Maar met lege handen thuiskomen is ook weer zoiets. Uiteindelijk heb ik op de pier alleen voor mezelf weer een (duur!) souvenirtje gekocht. Ik ga dus geen shirtje van het HRC kopen, tenzij morgen de nieuwe maten er wel zijn (die zouden op vrijdag binnen komen…).

Rond de klok van kwart over 3 ben ik dan toch op weg gegaan naar mijn hotel. Zo’n 16 blokken verder weg. Best een stukje lopen, hopen dat dat maar goed gaat. Ook vandaag weer door China Town, maar nu door een straat parallel aan de straat van gisteren. En dit is blijkbaar het toeristische China Town. Veel minder (of eigenlijk geen) fruit-verkoop-stalletjes, kruideniers, dozen en andere troep, maar winkeltjes met hebbedingetjes. Dit China Town vind ik wel leuk! Vooral de winkels met Boeddha’s en bijbehorende rustgevende muziek en inspirerende teksten. Ik zou zo van alles willen kopen, maar mijn koffer is al zo zwaar. Dus ik laat het bij wat souvenirs. Toch een kleinigheidje voor moeders en schoonmoeders. En ja, ook voor Marcel en mijzelf heb ik nog wat gekocht. Ik kon het niet laten! Aan het einde van deze straat, op de hoek bij mijn hotel eigenlijk, staat ook nog de poort van China Town. Heb ik die ook weer gehad.

Rond half 5 was ik weer in het hotel. En daar blijf ik lekker hangen. Beetje internetten, beetje relaxen, blog bijwerken, je kent het wel. Stiekem begin ik me ook wel een beetje druk te maken over overmorgen. Dan ga ik weer naar huis! Dat vliegen vind ik echt niet leuk hoor! Maar ja, daar staat wel tegenover dat ik iedereen weer zie. Ik hoop dat mijn koffer niet te zwaar is…

En wat betreft die muggenbulten: ze zijn nog steeds bloedirritant!

Zo, nu ben ik weer helemaal bij. Sorry voor de lange verhalen, maar zo kan ik mijn ervaringen toch nog met iemand delen.