Wat heb ik vannacht heerlijk geslapen zeg! Een lekker
2-persoonsbed, helemaal voor mij alleen ;). En wat doet een goede nachtrust een
mens goed zeg… Heel relaxed ben ik vanochtend opgestaan en heb daarna lekker
geskyped met Marcel. Om 7 uur kon ik ontbijten, dus iets over 7 heb ik dat maar
gedaan. Na een heerlijke douche, met crèmespoeling en bodylotion (!), heb ik
ook nog even geskyped met Linda. Die had ik ook al veel te lang niet meer
gesproken.
Om 9 uur ben ik dan toch maar vertrokken richting Bryce.
Ook weer een rit van 2,5 uur rijden. Ik moet eerlijk zeggen, eigenlijk is 2,5
uur niets. Het rijden hier is zo relaxed, helemaal niet zo vermoeiend als
thuis. De weg vond ik dit keer ook wel interessant. Ik heb een heel stuk over
een soort van boerenweg gereden. Er was bijna niemand en langs de weg stonden
genoeg koeien te grazen. Ook ben ik door wat schattige dorpjes gekomen. In
Kingston heb ik boodschappen gedaan in een supermarkt / DHZ-zaak J. Erg leuk! En wat
blijkt, een Milky Way is een Mars…
Rond 12 uur kwam ik aan in het park. De eerste stop was
natuurlijk het visitors center. Daar ben ik eerst naar de wc geweest
(opluchting!) en daarna heb ik de film over Bryce gekeken. Toch wel interessant
om wat meer achtergrondinformatie te krijgen. Na een snelle lunch, broodjes met
pasta J,
ben ik op pad gegaan naar de camping. Ik heb weer een überschattig plekje en
het lijkt niet te waaien, thank god! Misschien kan ik vannacht dan wel goed
slapen… Anyway, ik heb mijn tentje nog maar niet opgezet, want ik wilde gaan
wandelen.
Ik ben met de bus naar Sunset Point gegaan om te beginnen
met de Navajo Trail, gecombineerd met de Queens Garden Trail. Vol goede moed
begon ik aan de afdaling. En tja, dat naar beneden gaan valt nog wel mee, maar
met iedere stap die ik zette werd ik meer bang voor de weg naar boven. Toen ik
bij de eerste kruising met andere trails aankwam, schrok ik helemaal. Het wordt
namelijk aangeraden om deze trail met de klok mee te lopen. En ik dacht juist
tegen de klok in. Pas bij de eerste kruising kwam ik daar achter. En ja, ik
wist inmiddels welke afdaling ik achter de rug had, dus ik maakte me nogal
zorgen. Maar goed, ondertussen wel genoten van het uitzicht. Jeetje, wat zijn
die hoodoos gaaf zeg! En wat de mensen zeggen klopt helemaal: je moet naar
beneden gaan om een gevoel erbij te krijgen. Na wat vals plat kwam ik aan bij
de hoodoo waaraan een deel van de trail zijn naam dankt: de Queens Hoodoo. Dit
is een rots waar je met veel fantasie Queen Elizabeth in kunt zien. Ach ja, ik
kon haar er ook wel uithalen. Volgens mij had ik net een uur gewandeld toen ik
bij die Hoodoo was en mensen daar vertelden dat het einde van de trail
eigenlijk helemaal niet meer zo ver weg is. Dat vond ik wel vreemd, want er
stond 2 tot 3 uur voor de trail. Maar goed, ik verder, nog steeds bang voor de
enorme klim die nog zou komen. Wat bleek? De enorme klim was helemaal niet zo
enorm! Als je de trail tegen de klok in loopt, heb je gewoon wat langer vals
plat omhoog. Maar dát kan ik wel aan. Het zijn juist die hele steile gedeelten
die killing zijn. Ik ben dus blij dat ik de route andersom heb gelopen. En blijkbaar
heb ik ook nog aardig doorgestapt, wat in 1 uur en 3 kwartier (van 14:00 tot
15:45) stond ik weer bij de trailhead. Misschien had ik gewoon langer moeten
blijven hangen bij de uitzichten…
Nou ja, na de trail toch maar mijn tentje opgezet. Ow ja,
blonde actie: toen ik terugkwam zag ik dat ik mijn auto wel op slot had, maar
met het raam aan de bestuurderskant wagenwijd open, oeps! Gelukkig sta ik op
een camping en niet in LA! Daarna ben ik met de auto op pad gegaan voor wat
uitzichtpunten. Eigenlijk vind ik dat maar saai hoor. Je rijdt van punt naar
punt waar je vervolgens iedere keer 2 minuten bent… Nee, ik ga liever lopen.
Hoe dan ook, ondertussen ben ik aardig moe geworden, dus na een aantal
uitzichten ben ik lekker teruggegaan naar mijn tentje. Ik denk dat ik zelfs de
zonsondergang laat gaan vandaag. Tja, ik denk dat zo langzaamaan de
vermoeidheid van de vakantie begint toe te slaan…
Hopen op een goede nacht vandaag. Het beloofd koud te
worden, maar het is gelukkig niet zo winderig. We zullen zien!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten