Vanochtend om iets voor 6 ben
ik opgestaan. Vandaag ga ik de panoramatrail lopen! Ik vind het echt wel
spannend, ik hoop dat ik het ga volhouden.
Na een snel ontbijt en de
afwas zat ik om iets voor 7 bij de halte op de shuttlebus te wachten. De zou
tussen 7 en 7:20 komen. En je raadt het al, om stipt 7:20 kwam de bus aan. In
de tussentijd heb ik wel gezellig met een aantal mensen gekletst die de trail
ook gingen lopen (Julie, Ron en ???). Goed, de shuttlebus was er dus om 7:20,
dus ik was ruim op tijd bij de lodge, daar vertrekt de hikersbus om 8:30. Het
souvernirswinkeltje bij de lodge ging om 8:00 uur open, dus daar heb ik nog
even rondgekeken. Heb daar 2 leuke jassen gezien, misschien ga ik er wel een
kopen als souvenir J.
Uiteindelijk was de hikersbus
om kwart voor 10 boven. Nadat ik van het uitzicht heb genoten, ben ik om kwart
over 10 begonnen aan de trail. Het eerste stuk lopen was… ja, euhhh apart.
Deels omlaag, maar vooral heel rustig. Ik kwam echt bijna niemand tegen! Wel
relaxt, alleen fluitende vogels, insecten (die prikken, jakkes!) en het geluid
van stromend water. Ondertussen ben ik ook een aantal keer bijna aangevallen
door behoorlijke vlinders. Ik heb ze helaas niet op de foto kunnen zetten…
Het uitzicht was wel
spectaculair, je kon namelijk de Nevada en Vernal Fall goed zien. En daar zou
ik dus naartoe lopen… nog maar niet over nadenken. De Illouhette Fall kwam
eerst. Langzaamaan werd het gekletter van het water steeds duidelijker. En rond
half 12 bereikte ik de onderkant van de Illouhette Fall. Ik dacht eigenlijk dat
we ook nog bij de top zouden uitkomen, dus ik ben nog even doorgelopen. Helaas
ging de trail voorbij de top van de waterval, dus heb ik maar ergens op een
steen onder een boom geluncht. Ik begin mijn benen nu al een beetje te voelen
(schenen en knieën), maar nog niet heel vervelend. Als ik gewoon rustig aan
door blijf gaan, komt het wel goed. Qua weer is het ook best goed te doen. Wel
warm, maar er is tot nu toe veel schaduw. En foto’s? Die maak ik genoeg! Ik heb
trouwens ook al mijn eerste blaar te pakken. Op mijn hand! Ik had een stok
meegenomen om mijn de druk op mijn knieën te verlichten, maar dat werkte dus
niet helemaal. Ik twijfelde sowieso al een beetje aan het nut van die stok,
maar na die blaar heb ik hem maar teruggeven aan de natuur J.
12:30 – Mán wat ben ik kapot
zeg! Grotendeels bergaf, jaja, dat merk ik… Mijn conditie ik echt heel slecht.
We gaan nu dus een stuk omhoog en het is verschrikkelijk! Hopelijk is het niet
ver meer want het is wel heel vermoeiend. En ondertussen worden ik en mijn tas
ook nog geteisterd door een wesp…
Kwart voor 2 kom ik dan
eindelijk aan bij de top van de Nevada Falls. Wat onwijs gaaf! Na dat zware
stuk bergop ging het toch redelijk snel bergaf. Dat loopt toch echt een stuk
makkelijker. Ondertussen moest ik plassen, maar ik had geen zin om de bosjes op
te zoeken, dus maar even doorstappen (bij de Nevada Falls zijn toiletten). Het
is haast niet te beschrijven hoe mooi het hier is. Het water komt met een enorm
geweld aan en dondert met een enorm geweld naar beneden. Echt gaaf! Ik ga hier
nog even van genieten, toch tijd zat en ik kom hier nooit meer terug… Volgens
mij ben ik nu al over de helft. Ik twijfel wel enorm of ik mijn schoenen uit ga
trekken. Het water lonkt en mijn voeten zouden het heerlijk vinden. Aan de
andere kant, dan moet ik mijn schoenen ook weer aantrekken.
Half 3 ben ik weer verder
gegaan met wandelen, schoenen zijn aangebleven. Kwart over 3 zat ik er even
helemaal doorheen. Moe, ontzettend warm, voetjes en beentjes beginnen aardig te
voelen en ik moet nog een aardig stuk! Daar komt ook nog bij dat mijn buik
vervelend zat te doen. Toch nog maar even
doorzetten voor het laatste stukje.
Iets over half 4 stond ik aan
de top van de Vernal Fall. Ook weer een spectaculair uitzicht. Nog even met wat
Nederlanders gekletst en toen weer door, want ik was er wel zo’n beetje klaar
mee. Tegen vieren was ik bezig via de Mist Trail naar beneden te gaan. Brrr…
dat was wel eng hoor. Het was een aardig steile trap zonder leuningen. En dat
met vermoeide benen en een protesterende achillespees is niet leuk. Maar ja,
stapje voor stapje en regelmatig stoppen om de snellere mensen voor te laten
kom ik er ook.
Dit stuk was trouwens de Mist
Trail en hij doet zijn naam eer aan. Door de wind en het geweld van de waterval
word je helemaal ondergesproeid met nevel van de waterval. Lekker verfrissend
hoor! Een mooie bijkomstigheid is de regenboog die je in de nevel kunt zien.
Dat was weer even genieten.
Tegen half 5 was ik beneden
bij de brug met uitzicht op de Vernal Fall, ik ben er bijna! Daar heb ik bij
een fonteintje mijn gezicht gewassen en mezelf opgepept voor het laatste stuk.
Jeej, wat was dat laatste stuk steil zeg! Niet normaal, zo steil heb ik het nog
niet gehad. Moet je voorstellen dat je de tocht andersom doet. Dat zou ik
helemaal niet trekken!
Om 10 voor 5, dus 6 uur en 35
minuten later, was ik eindelijk bij de bushalte voor de shuttlebus. Yes! Ik heb
het gehaald! Daar eerst een ijsje gegeten en een grote cola weggewerkt voordat
ik weer verder ging. Ja, ik ben moe, maar tot nu toe gaat het. Ik voel allerlei
spieren, maar ik kan nog lopen. Ik ben benieuwd hoe dat morgen gaat zijn.
Eenmaal in de shuttlebus heb
ik besloten meteen even naar eens souvenirswinkeltje te gaan, want anders zou
daar vanavond sowieso niets meer van komen. En morgen… ik weet het niet. Bij de
souvenirswinkel heb ik een jas en een softshell jas gepast. De jas was roze en
de softshell groen (en ook nog eens $20,- duurder). Eigenlijk wilde ik graag de
jas, maar deze zat niet goed. De softshell zat wel aardig, maar ja, hij was wel
duur… uiteindelijk heb ik hem toch gekocht! Ik ben op vakantie! En ik zou van
Yosemite een souvenir kopen, dat had ik mezelf beloofd. Dat + het feit dat de
rits van mijn huidige softshell kapot is rechtvaardigt mijn aankoop. En ik ben
er blij mee!
Tegen zessen was ik weer bij
mijn tentje. Heb even aan mijn buren laten weten dat ik er weer was, want zij
zouden een oogje in het zeil houden. Nu nog even snel wat eten in elkaar
fabrieken en dan vroeg naar bed denk ik… Het was me het dagje wel.
Maar toch, de Panoramatrail:
verschrikkelijk en geweldig tegelijk! Ik ben blij dat ik hem heb gedaan J.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten