Dag 10: Grand Canyon - Page

Zoals verwacht was het vannacht koud! Ik had gelukkig mijn thermokleding aan, maar de volgende keer houd ik ook sokken aan. ‘gelukkig’ was ik van plan de zonsopkomst te bekijken, dus ik ben al om 4:30 opgestaan. En ja, het was echt koud: 41F. En ik begin toch sterk te vermoeden dat mijn luchtbed lek is. Al vanaf de eerste dag eigenlijk, lig ik de volgende ochtend met mijn heup op de grond. Er zit dan nog wel wat lucht in, maar niet veel meer… Ik moet nog maar eens bedenken wat ik hier mee ga doen.

Dan de zonsopkomst. Ik heb op dezelfde plek als gisteren gekeken, Yavapai piont. En tja, het was mooi, maar eigenlijk viel het me een beetje tegen. Helemaal niet zoveel mooie kleuren als ik had gehoopt. Natuurlijk wel ontzettend veel foto’s gemaakt. Maar het is maar goed dat ik al wakker was…

Verder heb ik vandaag een stuk van de South Kaibab trail gelopen. Een wandeltocht die een stuk de canyon in gaat. Je begint helemaal bovenaan in de canyon en loopt dan naar beneden, via dezelfde weg loop je weer omhoog. Ik wist al dat ik hem niet helemaal ging lopen, en had als voornemen tot het 2^e rustpunt te gaan: Cedar Ridge. Om 8:15 ben ik begonnen en om 9:00 kwam ik bij het eerste rustpunt: het Ooh-Aah-Point. En ja, dat was het ook wel. Jeej, wat is die canyon groot! Ik was al een heel stuk afgedaald, maar nog steeds leek het alsof ik niets had gelopen. Ik voelde me prima, dus ik ben snel doorgegaan naar het 2^e rustpunt. Steeds met de gedachte dat ik straks ook weer terug naar boven moest… een half uurtje later bereikte ik Cedar Ridge. Eigenlijk helemaal niet zo moe, het was niet zo warm en ook mijn benen werkten nog goed mee. Maar gezien de tijd zag ik verder lopen niet zitten. Dus na even uitgerust  en gegeten en gedronken te hebben, ben ik om 10:00 weer terug naar boven gegaan. God, wat viel dat tegen zeg! Na 2 minuten was ik al helemaal buiten adem! Ik liep bijna te hyperventileren, dus maar weer stoppen. En weer door… en weer stoppen… en weer door… en weer stoppen… mán , ik geloof dat ik iedere keer wel om de 3 minuten ben gestopt, wat viel dat tegen zeg! Toch was ik in ongeveer een half uurtje weer terug bij het eerste rustpunt. Daar hebben wat Vlamingen van me foto’s gemaakt J. Ik heb weer alle moed bij elkaar geraapt en ben weer verder gegaan. Weer met veel stoppen! Maar ik was gelukkig niet de enige, er waren meer mensen die het zwaar hadden. Uiteindelijk was ik rond 11:15 weer boven. Jeej, wat was ik blij! Maar ik was ook blij dat ik wel naar beneden ben gegaan. Pas op deze manier krijg je een idee van hoe groot die canyon eigenlijk is. Je weet dat er aan de overkant uitzichtpunten zijn, maar je ziet ze gewoon niet. Sterker nog, als je de trail volgt, dan zie je amper de mensen die hem lopen…

Na de trail ben ik richting Page gegaan. Nog wel even bij Desert View gestopt, maar ik was er wel klaar mee, op naar Page. Die tocht was een hel! Rond half 4 kwam ik aan, maar wat was ik moe en wat zat ik er doorheen! Eerst op mijn kamer even gekeken of er iemand online was, maar ja, het is midden in de nacht in NL, dus nee. Dan maar even liggen. Ik heb even een uurtje gelegen en toen ging het wel iets beter, maar toch zit ik er nog aardig doorheen! Ik zit vandaag op 1/3^e van de reis, nog 20 dagen te gaan. Hoe ga ik dat allemaal volhouden? Vooral als ik dadelijk 7 dagen ga kamperen… misschien pak ik nog wel een motel tussendoor hoor.

Voor nu maar even wachten tot 21:00 uur, dan komt Marcel online. Hopelijk kan hij me weer een beetje oppeppen…