Dag 23: Mammoth Lakes

Wat kun je in een motel toch heerlijk slapen. Vannacht ook weer een heel goede nacht gehad. Wel weer vroeg wakker, maar dat maakt niet uit.

Voor vandaag stond er eigenlijk weinig op het programma: boodschappen doen en wassen. En na het ontbijt wist ik zeker dat ik boodschappen moest doen. Het ontbijt bestond namelijk uit muffins, chocolate chip cookies en donuts… Lekker hoor, maar niet als ontbijt! Dus rond negenen ben ik maar op zoek gegaan naar een wasserette en een supermarkt. Beide waren snel gevonden. De wasserette was echter anders dan verwacht. Ik had ingezet op een ruimte met een heleboel automaten waar je vervolgens kwartjes in moet gooien om dan een uur te wachten tot het klaar is. Maar deze wasserette was een bemande. Dus dat hield in dat ik mijn was mocht afgeven en ’s avonds opgevouwen en wel weer op mocht halen. Wel wat duurder dan zo’n selfservice ding ($15,-), maar o zo makkelijk! En nu kan ik weer lekker schone kleren aan, heerlijk!

Na een stop bij de supermarkt ben ik weer richting het motel gegaan. Gelukkig was Marcel online! Jeej J. Alleen was dat voor korte duur, hij moest snel douchen en weer op pad. Jammer, maar het is niet anders. ’s Avonds zou hij misschien wel weer online komen.

Vervolgens moest ik mezelf echt een schop onder de kont geven om toch iets te gaan doen. De hele dag op de kamer blijven hangen kan echt niet. Dus ik heb wat informatie gezocht over Devil’s Postpile, een monument in de buurt. Blijkt dat je daar verplicht met een shuttlebus naartoe moet, die je ook nog moet betalen… pfff, geen zin in, dat wordt hem dus niet. Wat dan? Nou ja, dan maar naar het visitors center vragen naar extra informatie over Yosemite.

Bij het visitors center blijkt dat die shuttlebus nog niet rijdt en dat je toch met de auto naar Devils Postpile kunt. Het is alleen zo’n 3 kwartier rijden omdat een stuk van de weg maar 1,5 rijbaan breed en vrij stijl is. Iedereen rijdt er dus heel langzaam. Hmmm… zou ik daar dan wel naartoe gaan? Toch weer een eindje rijden en vind ik dat niet eng? Maar ja, wat zijn de alternatieven? Op de hotelkamer hangen? Ik heb de hele dag nog… dus ik ben toch maar gegaan. Dat van die 1,5 rijbaan viel reuze mee. Het was erg rustig op de weg en niet eens zo heel smal. Voor Nederlandse begrippen een gewone dijkweg. Om 12:00 uur stond ik op de parkeerplaats voor Devils Postpile. Na een broodje ben ik op pad gegaan en al snel werd ik geprikt door een mug! Grrr…. Nou ja, toch maar doorlopen. De wandeling was kort, maar wel de moeite waard. Maar omdat er zoveel muggen rondvlogen ben ik snel weer terug gegaan. Na nog een korte stop bij een waterval ben ik rond kwart voor 1 weer terug naar het hotel gegaan. Dan had ik tenminste ook nog kans om Marcel op skype te treffen.

Het werd later en later, en steeds maar geen Marcel. Zou hij dan toch al naar bed zijn? Maar tegen twaalven Nederlandse tijd kwam hij toch online. Ondanks dat hij moe was, hebben we toch ruim een half uur met elkaar gekletst. Hij heeft me weer een peptalk gegeven zodat ik er weer tegenaan kan. Aan de ene kant is het moeilijk om met hem te chatten, dan mis ik hem meer, maar aan de andere kant geeft zo’n chat me echt weer de energie om door te gaan. Eigenlijk wilde hij zondagochtend ook vroeg opstaan om nog met mij te chatten, maar ik heb hem op het hart gedrukt dat hij dat niet moet doen! Ik ben benieuwd of hij zich daaraan houdt… Ik hou mijn skype iig nog wel even aan voor het geval dat ;).

Ow ja, de uren dat ik op mijn motelkamer hing, ben ik druk geweest met mijn bezoekje aan Yosemite. Wat ga ik allemaal bekijken en doen? En ga ik de Panoramatrail echt lopen? Ik ben zo ontzettend aan het twijfelen. Ben zo bang dat ik het niet ga trekken. Ik heb het internet een beetje afgestruind en overal lees ik dat het ontzettend zwaar was, maar wel de moeite waard. Wat moet ik nou doen? Ga ik het wel trekken? Ik heb geen goede conditie, geen goede spieren en mijn knieën laten soms ook te wensen over. En dan 7 uur wandelen? En hoe ga ik dat doen met eten/drinken en naar de wc gaan?

Om kwart voor 3 (’s nachts) Nederlandse tijd kwam Ronald online. Hij had een feestavond gehad en was net thuis. We hebben even uitgebreid gechat over van alles en nog wat, maar ook over de Panorama Trail. Eigenlijk bevestigd hij wat ik, diep in mijn hart ook denk: ik moet hem gewoon gaan lopen. Ik voel me fysiek goed en wat kan er nou eigenlijk gebeuren? Ja, ik kan gigantische spierpijn krijgen en ik kan er nog langer over doen dan die 7 uur. Maar als ik voldoende eet, drink en rust neem, kan er eigenlijk niet veel meer gebeuren. Dus ik denk dat ik hem toch maar ga lopen :D.

Nogmaals iedereen die me volgt/berichtjes stuurt, bedankt! Vind ik echt erg leuk! En Lin, ja, dat bedrag was een typfoutje. Ik ga het aanpassen :).